A ja proszę Ciebie Dobry Miłosierny Boże

 

A ja proszę Ciebie

Dobry Miłosierny Boże

Niechaj ten Odpust

Bożego Miłosierdzia

Nie tylko w Parafii Sanktuarium

Pod wezwaniem Miłosierdzia Bożego

W Gdańsku Strzyża

Ale w całej Polsce

Ale w całym świecie

Niechaj ten Odpust

Przez cały rok trwa

I tak idźmy z Ikoną

Chrystusa Miłosiernego

Króla Polski

Króla Świata i Wszechświata

Ulicami Naszego Miasta Gdańska

Idźmy każdego dnia

Jako szliśmy w tej

Parafialnej Procesji

12 kwietnia Anno Domini 2026

Z tymi słowami Pieśni

Przenikającą całe Miasto

Błogosławieni Miłosierni

Albowiem Oni Boga

Oglądać będę

To Boże Zapewnienie

I ten Azymut

Niechaj codziennie

W naszych sercach trwa

Niechaj codziennie

W całej Polsce trwa

Jakże serdecznie powracasz dzisiaj

W Dniu Jubileuszu

25-lecia Parafii Sanktuarium

I Dniu Odpustu

I w Dniu Święta Bożego Miłosierdzia

Księże Kustoszu

Pierwszy Proboszczu tej parafii

Kustoszu Dudo

To Twoje Kapłańskie Dzieło

Obrasta latami

Już kolejny rok

Jako ważny gdański

I światowy ośrodek

Kultu Miłosierdzia Bożego

Z błogosławieństwem

Świętego Jana Pawła II

Polskiego Słowiańskiego Papieża

Ojca Świętego

A błogosławił ów kamień węgielny

Pod tę świątynię

I Arcybiskup Archidiecezji Gdańskiej

Dr Tadeusz Gocłowski

Także Po Tamtej Stronie Czasu już

Dziś iluż Wiernych

Znajduje tutaj i swój

Święty Boży Dom Otwarty

Serdeczny Gościnny

Jakże bardzo swój

Jakże bardzo Nasz

Tutaj przez wiele lat

Wypełniał swoją

Misję kapłańską

Gorliwego Włodarza Sanktuarium

Ksiądz Proboszcz 

Józef Domaradzki

Udzielając duchowej gościny

I dla Polskiego Związku

Katolicko-Społecznego

W Mieście Gdańsku

I aktywnie z nami uczestnicząc

W każdym naszym

Organizacyjnym

I Modlitewnym spotkaniu

Dziś spełniony w swoim 

Kapłańskim dziele

Zasłużony emeryt

Na zasłużonej emeryturze

Jakże pięknie wpisujesz się

W to dzieło swoich poprzedników

Obecny Księże  Proboszczu

Zakonniku Zmartwychwstańców

Księże Arkadiuszu Kito

Twój Szczególny Gość

W czasie Odpustu

Arcybiskup Zbigniew Zieliński

Metropolita Archidiecezji Poznańskiej

Jakże mocno krzepi nas

Swoim Pasterskim Słowem

Za specjalnym pozwoleniem

Arcybiskupa doktora Tadeusza Wojdy

Metropolity Archidiecezji Gdańskiej

I Przewodniczącego Konferencji

Episkopatu Polski

Jednocześnie wzywając

Do tej wielkiej dziejowej

Miłosiernej Krucjaty

Niech każdy w domu swym

Niech będzie

Pośród swoich

Gorliwym Miłosiernym Apostołem

Naszej Świętej Wiary

Bowiem jaka Rodzina

I jaki Dom

Taki jest cały

Chrystusowy Kościół

Zatem codziennie

Godzina 15.00

Koronka do Miłosierdzia Bożego

Zatem przynajmniej w ten czas

Różaniec w dłoń

O ową obecność

Różańca w naszych dłoniach

Tak bardzo prosiła

Cały Naród Polski

Podczas swoich objawień

Objawień w Gietrzwałdzie

Matka Boża mówiąca do nas

Po polsku

Gdy jeszcze dookoła

Był zabór pruski

I żelazny kanclerz

Otto von  Bismark

Chłostą karał

Polskie Dzieci

Za Nasz Polski Pacierz

W polskiej mowie

Dziś iluż ucieka z lekcji religii

Odchodzi od Kościoła

Bo brak im cywilnej odwagi

Wzorem Ojców Naszych

Wyznawać Naszą Wiarę Świętą

Potrzeba Mocy Wiary

I Siły Woli

I Siły Stanowczej Modlitwy

By czas zamętu

W Polskich Głowach

Odszedł na zawsze

I nie wracał już nigdy

Czcigodny Księże Proboszczu

Arkadiuszu Kito
Jakże piękne jest  to Twoje

I Twoich Poprzedników 

Sanktuarium Miłosierdzia Bożego

W Gdańsku Strzyża

Ze strzelistą wieżą 

Prosto ku Niebu

Wpisujące się w panoramę

Miasta Gdańska

Jakże mocno

Na zawsze

Na trwałe

Słowo komentarza

Zaiste, był to Odpust szczególny, bowiem i 25 -lecie Sanktuarium i uroczyste wniesienie do Świątyni Relikwii Św. Jana Pawła II, za Którego Życia to Sanktuarium powstawało. I to szczególne wydarzenie także, że Mszy celebrował Jego Ekscelencja Arcybiskup Zbigniew Zieliński, Metropolita Poznański, na specjalne zaproszenie  Ks. Proboszcza i Kustosza -   Arkadiusza Kity, obecnego Włodarza tej pięknej nadzwyczajnej Świątyni, w asyście kapłanów Dekanatu Oliwskiego oraz licznych kapłanów z sasiednich gdańskich parafii. Koronką do Miłosierdzia Bożego podczas Uroczystej Procesji sąsiednimi ulicami Miasta Gdańska i dzielnicy Strzyża. z wizerunkiem Chrystusa Miłosiernego -  weszliśmy razem do Kościoła p.w. Miłosierdzia Bożego. I była też przepiękna homilia Zacnego Gościa . I było też odśpiewane Te Deum, bo jakże inaczej podczas takiej Uroczystości.  I było co zabrać do domu - w duszy i w sercu, troszcząc się, by tej duchowej strawy świątecznej starczyło jak najdłużej  

Ilustracje

Archiwum Internetowe

Archiwum  Sanktuarium 

Bożego Miłosierdzia

w Gdańsku Strzyża

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

12. 04.2026

 

 

 

 

 

 

 

 

Radzi jesteśmy Nasz Wspaniały Boże

 

Radzi jesteśmy Nasz Wspaniały Boże

Nasz Wspaniały Boże

I Wspaniały Ojcze że

Zawsze jesteś

Zawsze jesteś z nami

Tak   zawsze na co dzień

Zawsze na co dzień

I  zawsze odświętnie

Radzi jesteśmy że

Chcesz być

Naszym Królem

I Królem Polski

I Królem Parafii

Pomny i dzisiaj  że

W Tej Twojej Świątyni

Gorliwie modlił się do Ciebie

Modlił się do Ciebie

Podczas każdej Mszy Świętej

Nasz Cały Polski

Gdański Świat Polonijny

I prosił o to by tu

By była Polska

Wierna i Mocna

Jako przed wiekami

I jest Gdańsk Polski

Nasze Polskie Okno

Nasze Polskie Okno

Na Nasz Polski Bałtyk

I jest jak ongiś

Mówił Wernyhora

Natchniony Twoją

Twoją Bożą Myślą

I Twoim Bożym Zdaniem iż

Mazurska Ziemia

Polsce znów przypadnie

A w Polskim Gdańsku

Polski Port Powstanie

I ma Parafia

Silnego Patrona Który

Przez lata

Aż do strasznej wojny

Włodarz Świątyni

Z Twojego Nadania

I W Obozie w Sttuthofie

Tej strasznej Kaźni Gdańszczan

Pierwszy Kapłan Męczennik

Proboszcz Parafii

Ks. Franciszek Rogaczewski

I dziś Parafia

Ma dobrych Włodarzy

Jest Twoją Perłą

Wśród  wszystkich   Parafii

Parafii Miasta Gdańska

I wszem wiadomo że

To jest Parafia

Jezusa Chrystusa

Naszego  Króla

I Naszego Pana

 

Stanisław Józef Zieliński

31. 03. 2026

 

 

 

 

 

 

Aneks do życzeń

Aneks do życzeń.

Niech Miłosierny Bóg darzy Ciebie zdrowiem, radością życia i piękną Jesienią Twojego Żywota – z radosnymi powiewami wiosny – w klimacie Twojego Domu, w obecności Rodziny, Przyjaciół i wszystkich dobrych Polskich Spraw, w spełnianiu się coraz lepszego jutra i w Ojczyźnie Naszej – Naszej Najjaśniejszej

Rzeczypospolitej i jej Prawym Obywatelom, do których należałeś i bezspornie należysz,

 

Słowo wstępu

28 lutego Anno Domini 2026 przechodzi do historii rodzinnych i przyjacielskich wydarzeń jako niezwykle ważne wydarzenie także i w Twoim osobistym życiu Czcigodny Jubilacie Edwardzie: 70 Lat przeżyte w miarę stabilnie, szczęśliwie, pnąc się coraz bardziej  - w górę z każdym dniem coraz to nowych możliwości.

Jest kogo podpatrywać i z kogo brać przykład także i przeze mnie – wobec Wiary i Boga i Kościoła, wobec drugiego, trzeciego i czwartego człowieka i jeszcze nieco dalej. Bezwzględny w tym, by powiedzieć prawdę prosto w oczy bez ogródek i jednocześnie bardzo życzliwy tak daleko, gdzie innych życzliwość już nie sięga, bo poniekąd brakuje im i cierpliwości i zrozumienia. 

W tym   Twoim Siedemdziesięcioleciu prawie jedna trzecia tego cennego czasu przypada także na nasze dobre relacje i daj Bóg, by tak szczęśliwie trwały dalej. Tyle razy odwoływałem się do Twoich Słów i czekałem na Twoje kolejne Słowo ciekaw, co Edward na to powie.

Dziękuję za te lata Przyjaźni, serdecznej jakże ludzkiej życzliwości, a i niejednokrotnie równie życzliwej przyjacielskiej spontanicznej pomocy.

Stanisław Józef Zieliński, 28. 02. 2026

 

 

Osiemdziesiąt róż w Braterskim Serdecznym Ostatnim Pożegnaniu

 

Osiemdziesiąt róż

W Braterskim 

Serdecznym

Ostatnim

Pożegnaniu

W tym roku

Anno Domini 2026

Przypada  Tobie

Tobie Bracie Witoldzie

Witoldzie Jubilacie

Równo Osiemdziesiąt Lat

Jednak jubileusz

Od mojego 

Edwardowego Siedemdziesięciolecia

Jest jakże inny

Odchodzisz bowiem

Od nas

W ów daleki

Pozaziemski Czas

Odchodzisz na zawsze

Tak bardzo chętnie 

Przebywałeś  w lesie

Tam był Twój azyl

Tam łowiłeś wiatr

I las był Twój szpital

Apteka i przychodnia

I zawsze w lesie byłeś

Ów młody przysłowiowy 

Młody bóg

I wielu Tobie tej werwy

Aż nawet zazdrościło

Z podziwem patrzył na Ciebie

Na Ciebie Bracie Witoldzie

Witoldzie Jubilacie 

Witoldzie Seniorze

Witoldzie Pogorzelski

Z podziwem patrzył na Ciebie

I dzik i jeleń i łoś i żubr

I ta symbioza trwałaby do dzisiaj

Uparłeś się jednak

Uparłeś się jednak

Dzięciołem być

I chciałeś wraz  z krewnym

Usunąć ze swojego lasu

Piękne duże lecz ponoć

Chore drzewo

Widocznie razem z Tobą

Het na Tamten Świat

Nagle zapragnęło iść

I tak zostajesz w swoim lesie

W swoim lesie na zawsze

Otula Ciebie  Twój

Leśny wiatr

I otula ów poszum

Zasuszonych  przedwiosennych liści

I zostaje w Domu

Ów Ogromny Ból

I w Domu Miejsca po Tobie

Już nie zapełni i nic

I nikt

I nigdy

Osiemdziesiąt róż

Niech zawsze Tobie kwitnie

Na Twoje równe

Osiemdziesiąt Lat

Niech na wszystkie wieki

Nasz Miłosierny Bóg

Niech zawsze Tobie Witoldzie

Niech zawsze łaskaw będzie

A gdy znajdziesz trochę czasu

W tym pięknym 

Niebiańskim świecie

To za Najbliższych 

Tu  na ziemi

Przynajmniej choć 

Od czasu do czasu

Koronkę do Miłosierdzia Bożego

I choć Jedną Cząstkę Różańca

Też czasami zmów

Wszak w Niebie będziesz

Zawsze blisko  Boga

Post scriptum

My Uczestnicy 

Jubileuszowego Spotkania 

dla Uczczenia 70 - Lecia 

Czcigodnego Jubilata 

Edwarda Pogorzelskiego 

w dniu 28 lutego 

Anno Domini 2026 

wirtualnie uczestniczymy w Kondukcie Żałobnym 

oraz łączymy się w bólu i żałobie 

z Rodziną i Najbliższymi  

na wieść, jaka do nas dotarła 

o tragicznej śmierci Twojego Brata Witolda 

podczas ścinania drzewa w lesie 

wskutek nieostrożności i nieuwagi. 

Aż trudno uwierzyć w ów tragiczny wypadek zważywszy na fakt, że jeszcze kilka dni wcześniej byliśmy razem z Twoim Bratem 

przy Twoim Edwardzie  biesiadnym  Jubileuszowym Stole  - ciesząc się Twoim pięknym Jubileuszem 70-Lecia.

 Czcigodny Witoldzie. Niech Miłosierny Bóg 

da  Tobie Pić ze Zdroju Wiary Żywej.  

Wieczny Odpoczynek racz Mu dać Panie, a Światłość Wiekuista niechaj Mu świeci na wieki wieków . Amen.

Ilustracje

Archiwum Haliny Zbróg

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst 

Stanisław Józef Zieliński

Może z szablą Jak przystało na rycerza

 

Może z szablą

Jak przystało na rycerza

Który podtrzymuje ród

Może z pasmem

Dobrych wspomnień

Każde z gamy

Dobrych lat

Witaj w Klubie 70

W Klubie 70 Plus

Trzeba wstąpić

Nie ma rady

Nadszedł czas

Każdy Ciebie

Tutaj wita

Każdy znany

Tobie jest

A najmłodszy  jest

W tym Klubie

Foto Cudo

Cudo Grześ

I on Ciebie tu wprowadza

Bo arkana wszelkie zna

Przywołuje wydarzenia

I ułomki tylu dni

Patrzysz na to Jubilacie

Chociaż jeszcze

Nie dowierzasz że to jednak

Jednak już

I Ty także masz

Te okrągłe

Te okrągłe

Siedemdziesiąt lat

Nigdzie tego

Nie ukryjesz

Bo toast wznoszon już

I sypią się już życzenia

Tyle życzeń

Szkoda słów

I już wszystko przyklepane

Jest i szabla całkiem nowa

I zupełnie nowy herb

No i jesteś prawie hetman

Prawie hetman

Hejże hej

Witaj w Klubie 70

W Klubie 70 Plus

Masz tu swoje

Pewne miejsce

Masz swój stolik

Swoje krzesło

I swój rząd

Nawet pesel to potwierdza

Twoje lata

I Twój wiek

Wszyscy Goście są zdumieni

Tu  i ówdzie szepczą żartem

Niepodobna żeby Edward

Edward Pogorzelski

Taki jeszcze młody chłopak

A już jest

Taki całkiem okazały

Siedemdziesięciolatek

Żarty na bok

Szampon wzniesion

Szampan zawsze

Dobrze wie

Wznoszon toast za toastem

I ogromny wjeżdża tort

Aż przez okna cicho zajrzy

Biały świt

I biały dzień

I rozpoczniesz tak zwyczajnie

Swój Siedemdziesiąty Pierwszy Rok

 

Ilustracje

Grzegorz Kabziński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

05. 03. 2026

 

Mówisz Grzesiu szabla

 

Mówisz Grzesiu szabla

Mówisz szabla

Mały Michał

Nie ta waga

Nie ten wzrost

Edward to raczej

Król Jan III Sobieski

Ojcowski i Dziadkowy Tron

Każde słowo

Ma swoją wagę

Gdy coś powie

To tak jest

I jak rano

Dzień ułoży

Do wieczora taki jest

Czy szabelką zechce machać

Gdy królewskie ma nawyki

Pięćset szabel

Tysiąc szabel

I rozległe pole bitwy

Aż upadnie na tym polu

Choćby największy przeciwnik

Taki to zwyczaj szlachecki

Bo i herb jest okazały

Szlachcic Krzywda Pogorzelski

A posiadłość w gminie Rutki

Od pokoleń to rodowe

Miejsce na podlaskiej ziemi

Choć tego miejsca

Tyle co pod stopą

Ale symbol jako patrzy

Szabla polska

Duma rodu

A i baczne ostrzeżenie

Dla Zachodu i dla Wschodu

By tych śmiałków już nie było

Którym by się znowu chciało

Polskę znowu nam rozdrapać

Jak to ongiś

W XVIII wieku było

My Polacy dobrze wiemy

Jak niewola strasznie boli

Więc w dłoń szablę

I na straży

Na straży naszej granicy

Do ostatniej kropli krwi

Póki jesteś żyw rycerzu

Bronić każdej piędzi

Ziemi Polskiej

I tym którzy kiedykolwiek

Chcieliby przeciw nam ruszyć

Jako jestem Pogorzelski

Herbu Krzywda

Jako żywo poobcinać

Żądne naszej krzywdy łapy

A w ferworze zaciętej bitwy

Poobcinać także uszy

Trza  Ojczyźnie zawsze sprostać

Jeśli ma być

Wolna i Niepodległa

A i Suwerenna Polska

A rozejrzyj się po Sali

Iluż z Gości

To sami zacni Obywatele

Sami zacni Obywatele

Co się zowie że

Choćby wspomnę

Staś Fudakowski

I Joasia i Andrzej

Państwo Gwiazdowie

I Grzegorz Kabziński

I były senator Waldemar Bonkowski

I Zbigniew Aleksander Toczek

I Witold i Edward  Pogorzelski

I może piszący te słowa

W tym miejscu

Znajdzie miejsca co nieco

Każdy na swoim odcinku

Gorliwy wyrobnik

Dla dobra

Naszej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej

Chwała i Duma

Solidarności

I tak już po wieków wiek

Zostanie w annałach

Naszej Polskiej Historii

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

02. 03. 2026