Może z szablą Jak przystało na rycerza

 

Może z szablą

Jak przystało na rycerza

Który podtrzymuje ród

Może z pasmem

Dobrych wspomnień

Każde z gamy

Dobrych lat

Witaj w Klubie 70

W Klubie 70 Plus

Trzeba wstąpić

Nie ma rady

Nadszedł czas

Każdy Ciebie

Tutaj wita

Każdy znany

Tobie jest

A najmłodszy  jest

W tym Klubie

Foto Cudo

Cudo Grześ

I on Ciebie tu wprowadza

Bo arkana wszelkie zna

Przywołuje wydarzenia

I ułomki tylu dni

Patrzysz na to Jubilacie

Chociaż jeszcze

Nie dowierzasz że to jednak

Jednak już

I Ty także masz

Te okrągłe

Te okrągłe

Siedemdziesiąt lat

Nigdzie tego

Nie ukryjesz

Bo toast wznoszon już

I sypią się już życzenia

Tyle życzeń

Szkoda słów

I już wszystko przyklepane

Jest i szabla całkiem nowa

I zupełnie nowy herb

No i jesteś prawie hetman

Prawie hetman

Hejże hej

Witaj w Klubie 70

W Klubie 70 Plus

Masz tu swoje

Pewne miejsce

Masz swój stolik

Swoje krzesło

I swój rząd

Nawet pesel to potwierdza

Twoje lata

I Twój wiek

Wszyscy Goście są zdumieni

Tu  i ówdzie szepczą żartem

Niepodobna żeby Edward

Edward Pogorzelski

Taki jeszcze młody chłopak

A już jest

Taki całkiem okazały

Siedemdziesięciolatek

Żarty na bok

Szampon wzniesion

Szampan zawsze

Dobrze wie

Wznoszon toast za toastem

I ogromny wjeżdża tort

Aż przez okna cicho zajrzy

Biały świt

I biały dzień

I rozpoczniesz tak zwyczajnie

Swój Siedemdziesiąty Pierwszy Rok

 

Ilustracje

Grzegorz Kabziński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

05. 03. 2026

 

Mówisz Grzesiu szabla

 

Mówisz Grzesiu szabla

Mówisz szabla

Mały Michał

Nie ta waga

Nie ten wzrost

Edward to raczej

Król Jan III Sobieski

Ojcowski i Dziadkowy Tron

Każde słowo

Ma swoją wagę

Gdy coś powie

To tak jest

I jak rano

Dzień ułoży

Do wieczora taki jest

Czy szabelką zechce machać

Gdy królewskie ma nawyki

Pięćset szabel

Tysiąc szabel

I rozległe pole bitwy

Aż upadnie na tym polu

Choćby największy przeciwnik

Taki to zwyczaj szlachecki

Bo i herb jest okazały

Szlachcic Krzywda Pogorzelski

A posiadłość w gminie Rutki

Od pokoleń to rodowe

Miejsce na podlaskiej ziemi

Choć tego miejsca

Tyle co pod stopą

Ale symbol jako patrzy

Szabla polska

Duma rodu

A i baczne ostrzeżenie

Dla Zachodu i dla Wschodu

By tych śmiałków już nie było

Którym by się znowu chciało

Polskę znowu nam rozdrapać

Jak to ongiś

W XVIII wieku było

My Polacy dobrze wiemy

Jak niewola strasznie boli

Więc w dłoń szablę

I na straży

Na straży naszej granicy

Do ostatniej kropli krwi

Póki jesteś żyw rycerzu

Bronić każdej piędzi

Ziemi Polskiej

I tym którzy kiedykolwiek

Chcieliby przeciw nam ruszyć

Jako jestem Pogorzelski

Herbu Krzywda

Jako żywo poobcinać

Żądne naszej krzywdy łapy

A w ferworze zaciętej bitwy

Poobcinać także uszy

Trza  Ojczyźnie zawsze sprostać

Jeśli ma być

Wolna i Niepodległa

A i Suwerenna Polska

A rozejrzyj się po Sali

Iluż z Gości

To sami zacni Obywatele

Sami zacni Obywatele

Co się zowie że

Choćby wspomnę

Staś Fudakowski

I Joasia i Andrzej

Państwo Gwiazdowie

I Grzegorz Kabziński

I były senator Waldemar Bonkowski

I Zbigniew Aleksander Toczek

I Witold i Edward  Pogorzelski

I może piszący te słowa

W tym miejscu

Znajdzie miejsca co nieco

Każdy na swoim odcinku

Gorliwy wyrobnik

Dla dobra

Naszej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej

Chwała i Duma

Solidarności

I tak już po wieków wiek

Zostanie w annałach

Naszej Polskiej Historii

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

02. 03. 2026

 

 

Hej Nasz Orle Nasz Sokole het spod Rutek

 

Hej  Nasz Orle 

I Sokole het spod Rutek

Fruń wysoko i daleko

W nowe i szczęśliwe

Dziesiątki swoich lat

Nad chmurami

Pod  samym błękitem

Nad błękitnymi

Czystymi wodami

Mając zawsze

Jako i teraz

Swoje nieustępujące

A i nieustępliwe

Owe piękne

Zawsze piękne

Dwadzieścia lat

 

Hej  Nasz Orle 

I Sokole Sokole

Z Miasta Gdańsk

Dokąd Ciebie

Przywiódł los

Gdzie jest Twoje

Sokole Gniazdo

A i mocny piękny dom

Fruń wysoko

Fruń  daleko

Nad paletą

Swoich spraw

Niech Bóg zawsze

Będzie z Tobą

Niech Ciebie zawsze

Niesie co dzień

Ów przyjazny

Boży Wiatr

Niech umacnia

Siły doda

Każdy dzień

Wieńczy szczęśliwie

W kolejne nowe

Siedemdziesiąt Lat

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

01. 03. 2026

I jesteś Piękny Siedemdziesięcioletni

 

I jesteś Piękny Dwudziestoletni

Mimo Siedemdziesięciolecia

Jako Ci Dwudziestoletni

Tak ongiś o dwudziestolatkach

Pisał Edward Stachura

I wszystko co

W tej książce napisane

Do Ciebie

Czcigodny Jubilacie Edwardzie

Pasuje jak ulał

Mimo Siedemdziesięciolecia

 

Może z tą miarą

Już na świat przyszedłeś

Wprost ze swojego

Rodzinnego Domu

Przejmując w genach

Od Rodziców swych

Może ta miara

Może od Obu Sióstr

I od Swojego Brata

A może jest coś w niej

I z tej Twojej Młodzieńczej

Pasji Kuśnierza

Gdy kroiłeś te futra

Czasem li tylko  

Li tylko za tyłeczek

Zawsze wnikliwie

Uważnie a i dokładnie 

Odmierzony

Albo i nawet

Po same łydki

Po same kostki

Głaszcząc każde solidnie

I do swojej kuśnierskiej dłoni

Dokładnie dopasowując

By zawsze było

Uwodzicielsko  piękne

Najwyższy pułap

Kuśnierskiej pasji

I kuśnierskiej sztuki

Ty tym paniom z Sopotu

A i całego Trójmiasta

Ten porządny kuśnierski

Szlif nadawałeś

Jeszcze i dzisiaj

Po tylu latach mówią

To pięknie skrojone futro

Mamy od kuśnierza Edwarda

I jest to futro

Na życie całe

Zawsze ta sama

Precyzja fantazja i elegancja

I moda klasyka

Z samej górnej półki

A może tę miarę

Pomógł Tobie znaleźć

Najlepszy Fotograf Trójmiasta

Twój Serdeczny Przyjaciel

Tadeusz Pruszek

A może

Również Twój

Serdeczny Przyjaciel

Również najlepszy

Śpiewak Operowy

Stanisław Kamiński

A może Andrzej Rosiewicz

Podrzucił Tobie

Ten pomysł

Gdzieś mimochodem

Na Polskiej Estradzie

A może profesorską miarą

W sposób całkiem prosty

Niespodziewany i nagły

Wykroił według swego indeksu

Nasz ziomek i krajan

Profesor Jan Żebrowski

Bowiem w tej Twojej mierze

Także i dziś

Zawsze wiesz w sposób

Bardzo doskonały

Ile można Mieć

I jak można Być

Gdziekolwiek jesteś

Zawsze i wszędzie

Tą swoją miarą

Ile można Mieć

I jak można  Być

Ty Edwardzie zawsze

Posługujesz się bezbłędnie

Iluż z zazdrością

O Tobie nieraz gwarzy

Zawsze udaje się mu wszystko

I jak na te swoje

Siedemdziesiąt lat

To jeszcze  chyba  nigdy

Nigdzie się nie sparzył

Lecz są też tacy którzy

Mówią w swoich stronach

Może i ten Edward

Nie byłby taki doskonały

Taki zaradny

Taki gospodarny

Taki przewidujący

Gdyby nie Maja

I piękna

I nadzwyczaj zapobiegliwa

I we wszelkich poradach

Zawsze niezawodna

Ta Twoja Połowa Świata

Twoja Żona

I Arka

I Barka

I Kotwica

I Przystań

Jeszcze nie pomyślisz

Jeszcze nie powiesz

A Twoja Żona Maja

Ma już to wszystko

W swoich myślach

Emilko i Adasiu

Jakże wspaniali są 

Wasi Rodzice

Maja i  Edward

Przeto bądźcie zawsze

Ich Wiernym Odbiciem

Na miarę Ich Pracy

Na miarę ich Umysłu

I na miarę ich Serca

 Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

28. 02. 2026