Osiemdziesiąt róż w braterskim Serdecznym Upominku

 

Osiemdziesiąt róż

W Braterskim 

Serdecznym

 Upominku

Ostatnim Pożegnaniu

W tym roku

Anno Domini 2026

Przypada  Tobie

Tobie Bracie Witoldzie

Witoldzie Jubilacie

Równo Osiemdziesiąt Lat

Jednak jubileusz

Od mojego 

Edwardowego Siedemdziesięciolecia

Jest jakże inny

Odchodzisz bowiem

Od nas

W ów daleki

Pozaziemski Czas

Odchodzisz na zawsze

Tak bardzo chętnie 

Przebywałeś  w lesie

Tam był Twój azyl

Tam łowiłeś wiatr

I las był Twój szpital

Apteka i przychodnia

I zawsze w lesie byłeś

Ów młody przysłowiowy 

Młody bóg

I wielu Tobie tej werwy

Aż nawet zazdrościło

Z podziwem patrzył na Ciebie

Na Ciebie Bracie Witoldzie

Witoldzie Jubilacie 

Witoldzie Seniorze

Witoldzie Pogorzelski

Z podziwem patrzył na Ciebie

I dzik i jeleń i łoś i żubr

I ta symbioza trwałaby do dzisiaj

Uparłeś się jednak

Uparłeś się jednak

Dzięciołem być

I chciałeś wraz  z krewnym

Usunąć ze swojego lasu

Piękne duże lecz ponoć

Chore drzewo

Widocznie razem z Tobą

Het na Tamten Świat

Nagle zapragnęło iść

I tak zostajesz w swoim lesie

W swoim lesie na zawsze

Otula Ciebie  Twój

Leśny wiatr

I otula ów poszum

Zasuszonych  przedwiosennych liści

I zostaje w Domu

Ów Ogromny Ból

I w Domu Miejsca po Tobie

Już nie zapełni i nic

I nikt

I nigdy

Osiemdziesiąt róż

Niech zawsze Tobie kwitnie

Na Twoje równe

Osiemdziesiąt Lat

Niech na wszystkie wieki

Nasz Miłosierny Bóg

Niech zawsze Tobie Witoldzie

Niech zawsze łaskaw będzie

A gdy znajdziesz trochę czasu

W tym pięknym 

Niebiańskim świecie

To za Najbliższych 

Tu  na ziemi

Przynajmniej choć 

Od czasu do czasu

Koronkę do Miłosierdzia Bożego

I choć Jedną Cząstkę Różańca

Też czasami zmów

Wszak w Niebie będziesz

Zawsze blisko  Boga

Post scriptum

My Uczestnicy 

Jubileuszowego Spotkania 

dla Uczczenia 70 - Lecia 

Czcigodnego Jubilata 

Edwarda Pogorzelskiego 

w dniu 28 lutego 

Anno Domini 2026 

wirtualnie uczestniczymy w Kondukcie Żałobnym 

oraz łączymy się w bólu i żałobie z Rodziną i Najbliższymi  

na wieść, jaka do nas dotarła 

o tragicznej śmierci Twojego Brata Witolda 

podczas ścinania drzewa w lesie 

wskutek nieostrożności i nieuwagi. 

Aż trudno uwierzyć w ów tragiczny wypadek zważywszy na fakt, że jeszcze kilka dni wcześniej byliśmy razem z Twoim Bratem 

przy Twoim Edwardzie  biesiadnym  Jubileuszowym Stole  - ciesząc się Twoim pięknym Jubileuszem 70-Lecia.

 Czcigodny Witoldzie. Niech Miłosierny Bóg 

da  Tobie Pić ze Zdroju Wiary Żywej.  

Wieczny Odpoczynek racz Mu dać Panie, a Światłość Wiekuista niechaj Mu świeci na wieki wieków . Amen.

Ilustracje

Archiwum Haliny Zbróg

Archiwum Internetowe

Stanisław Józef Zieliński

Tekst 

Stanisław Józef Zieliński

Może z szablą Jak przystało na rycerza

 

Może z szablą

Jak przystało na rycerza

Który podtrzymuje ród

Może z pasmem

Dobrych wspomnień

Każde z gamy

Dobrych lat

Witaj w Klubie 70

W Klubie 70 Plus

Trzeba wstąpić

Nie ma rady

Nadszedł czas

Każdy Ciebie

Tutaj wita

Każdy znany

Tobie jest

A najmłodszy  jest

W tym Klubie

Foto Cudo

Cudo Grześ

I on Ciebie tu wprowadza

Bo arkana wszelkie zna

Przywołuje wydarzenia

I ułomki tylu dni

Patrzysz na to Jubilacie

Chociaż jeszcze

Nie dowierzasz że to jednak

Jednak już

I Ty także masz

Te okrągłe

Te okrągłe

Siedemdziesiąt lat

Nigdzie tego

Nie ukryjesz

Bo toast wznoszon już

I sypią się już życzenia

Tyle życzeń

Szkoda słów

I już wszystko przyklepane

Jest i szabla całkiem nowa

I zupełnie nowy herb

No i jesteś prawie hetman

Prawie hetman

Hejże hej

Witaj w Klubie 70

W Klubie 70 Plus

Masz tu swoje

Pewne miejsce

Masz swój stolik

Swoje krzesło

I swój rząd

Nawet pesel to potwierdza

Twoje lata

I Twój wiek

Wszyscy Goście są zdumieni

Tu  i ówdzie szepczą żartem

Niepodobna żeby Edward

Edward Pogorzelski

Taki jeszcze młody chłopak

A już jest

Taki całkiem okazały

Siedemdziesięciolatek

Żarty na bok

Szampon wzniesion

Szampan zawsze

Dobrze wie

Wznoszon toast za toastem

I ogromny wjeżdża tort

Aż przez okna cicho zajrzy

Biały świt

I biały dzień

I rozpoczniesz tak zwyczajnie

Swój Siedemdziesiąty Pierwszy Rok

 

Ilustracje

Grzegorz Kabziński

Tekst

Stanisław Józef Zieliński

05. 03. 2026

 

Mówisz Grzesiu szabla

 

Mówisz Grzesiu szabla

Mówisz szabla

Mały Michał

Nie ta waga

Nie ten wzrost

Edward to raczej

Król Jan III Sobieski

Ojcowski i Dziadkowy Tron

Każde słowo

Ma swoją wagę

Gdy coś powie

To tak jest

I jak rano

Dzień ułoży

Do wieczora taki jest

Czy szabelką zechce machać

Gdy królewskie ma nawyki

Pięćset szabel

Tysiąc szabel

I rozległe pole bitwy

Aż upadnie na tym polu

Choćby największy przeciwnik

Taki to zwyczaj szlachecki

Bo i herb jest okazały

Szlachcic Krzywda Pogorzelski

A posiadłość w gminie Rutki

Od pokoleń to rodowe

Miejsce na podlaskiej ziemi

Choć tego miejsca

Tyle co pod stopą

Ale symbol jako patrzy

Szabla polska

Duma rodu

A i baczne ostrzeżenie

Dla Zachodu i dla Wschodu

By tych śmiałków już nie było

Którym by się znowu chciało

Polskę znowu nam rozdrapać

Jak to ongiś

W XVIII wieku było

My Polacy dobrze wiemy

Jak niewola strasznie boli

Więc w dłoń szablę

I na straży

Na straży naszej granicy

Do ostatniej kropli krwi

Póki jesteś żyw rycerzu

Bronić każdej piędzi

Ziemi Polskiej

I tym którzy kiedykolwiek

Chcieliby przeciw nam ruszyć

Jako jestem Pogorzelski

Herbu Krzywda

Jako żywo poobcinać

Żądne naszej krzywdy łapy

A w ferworze zaciętej bitwy

Poobcinać także uszy

Trza  Ojczyźnie zawsze sprostać

Jeśli ma być

Wolna i Niepodległa

A i Suwerenna Polska

A rozejrzyj się po Sali

Iluż z Gości

To sami zacni Obywatele

Sami zacni Obywatele

Co się zowie że

Choćby wspomnę

Staś Fudakowski

I Joasia i Andrzej

Państwo Gwiazdowie

I Grzegorz Kabziński

I były senator Waldemar Bonkowski

I Zbigniew Aleksander Toczek

I Witold i Edward  Pogorzelski

I może piszący te słowa

W tym miejscu

Znajdzie miejsca co nieco

Każdy na swoim odcinku

Gorliwy wyrobnik

Dla dobra

Naszej Najjaśniejszej Rzeczypospolitej

Chwała i Duma

Solidarności

I tak już po wieków wiek

Zostanie w annałach

Naszej Polskiej Historii

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

02. 03. 2026

 

 

Hej Nasz Orle Nasz Sokole het spod Rutek

 

Hej  Nasz Orle 

I Sokole het spod Rutek

Fruń wysoko i daleko

W nowe i szczęśliwe

Dziesiątki swoich lat

Nad chmurami

Pod  samym błękitem

Nad błękitnymi

Czystymi wodami

Mając zawsze

Jako i teraz

Swoje nieustępujące

A i nieustępliwe

Owe piękne

Zawsze piękne

Dwadzieścia lat

 

Hej  Nasz Orle 

I Sokole Sokole

Z Miasta Gdańsk

Dokąd Ciebie

Przywiódł los

Gdzie jest Twoje

Sokole Gniazdo

A i mocny piękny dom

Fruń wysoko

Fruń  daleko

Nad paletą

Swoich spraw

Niech Bóg zawsze

Będzie z Tobą

Niech Ciebie zawsze

Niesie co dzień

Ów przyjazny

Boży Wiatr

Niech umacnia

Siły doda

Każdy dzień

Wieńczy szczęśliwie

W kolejne nowe

Siedemdziesiąt Lat

 

Ilustracje i tekst

Stanisław Józef Zieliński

01. 03. 2026